Воінства моліцца змею на мосце,
Неба адвыкла малітвы прымаць.
Хтосьці з бажышчаў тропа намосціў -
Ваўкоў, крукоў, пчолаў ідзе аграмадзь.
З цемры лятуць нечуваныя госці
Лікам сямсот, каб нябёсы здаіць.
Мост задрыжэў, зварушыліся косці -
Там той, хто прыйшоў і трывала стаіць.
Неба гудзе і страсае агніскі,
Вострыя, трапныя, роўна цвікі.
Тут заблішчэў хто колісь быў склізкі,
І тупаюць ступамі дамавікі.
Сіла мінула брамы заклятай,
Родныя твары напраглі яды.
Мы разгрызаем грозныя краты -
Воінства мостам маршуе сюды.
(с)
69996
Неба адвыкла малітвы прымаць.
Хтосьці з бажышчаў тропа намосціў -
Ваўкоў, крукоў, пчолаў ідзе аграмадзь.
З цемры лятуць нечуваныя госці
Лікам сямсот, каб нябёсы здаіць.
Мост задрыжэў, зварушыліся косці -
Там той, хто прыйшоў і трывала стаіць.
Неба гудзе і страсае агніскі,
Вострыя, трапныя, роўна цвікі.
Тут заблішчэў хто колісь быў склізкі,
І тупаюць ступамі дамавікі.
Сіла мінула брамы заклятай,
Родныя твары напраглі яды.
Мы разгрызаем грозныя краты -
Воінства мостам маршуе сюды.
(с)















